Zamonaviy futbolning rivojlanishi bilan qanot himoyachilarining vazifasi ham tubdan o'zgarib ketdi. Ilgarigidek faqat o'z jarima maydonchasi yonida raqib vingerlarini to'xtatadigan va vaqti-vaqti bilan hujumga qo'shiladigan futbolchilar davri ortda qoldi. Hozirda bu pozitsiya maydondagi eng ko'p qirrali va talabchan vazifalardan biriga aylangan. Buni «Arsenal» safida porlayotgan Ben Uayt va Rikardo Kalafori misolida ham yaqqol ko'rish mumkin. Mikel Arteta qo'l ostida bu ikki futbolchi nafaqat qanotni yopmoqda, balki markaziy yarim himoyachi, markaziy himoyachi, vinger va hatto hujumkor yarim himoyachi vazifalarini ham bajarishga majbur. Uayt va Kalafori joriy mavsumning o'zidayoq APLda jami 6 ta golli vazifada ishtirok etib, o'z ta'sir kuchini ko'rsatib ulgurdi. Opta tahlillariga ko'ra, «Arsenal» qanot himoyachilari maydonda to'pga tegish bo'yicha eng yuqori ko'rsatkichga ega. Ularning o'rtacha pozitsiyasi o'z darvozasidan 58.2 metr uzoqlikda qayd etilmoqda. Ben Uayt har 90 daqiqada raqib jarima maydonchasi ichida 3.4 marta to'pga tegib, ligada bu borada mutlaq peshqadam bo'lib turibdi. Kalafori esa an'anaviy qanot himoyachiligidan voz kechib, ko'proq markaziy zonalarga siljish orqali jamoa hujumlariga o'ziga xos rang bermoqda. «Tottenhem» ham qanot himoyachilarini yuqori chiziqda o'ynatadigan jamoalardan biri hisoblanadi. Archi Grey va Endi Robertson kabi futbolchilar o'zlarining tinimsiz harakatlari bilan ajralib turibdi. Xususan, Grey qanotdan markazga qarab amalga oshiriladigan yugurishlar bo'yicha APLda birinchi o'rinni egallab turibdi. Robertson esa raqib jarima maydonchasi yaqinida eng ko'p pas qabul qilib olgan himoyachi maqomiga ega. Chempionshipdan chiqqan «Koventri» jamoasi ham raqib bilan to'p talashishda ustun kelmasa-da, Frank Lempard qo'l ostida o'z himoya chizig'ini dadil oldinga surmoqda. Milan van Eveyk va Jey Dasilva qanotlarda faol harakat qilib, jamoaning hujum salohiyatini oshirmoqda. Xususan, Dasilva maydonda eng yuqori nuqtalarda to'pga tegadigan himoyachilardan biri bo'lib, «Koventri»ning ochiq o'yindagi vazifalarining salmoqli qismi aynan uning qanotidan boshlanmoqda. «Nottinghem Forest» va «Lids» ham qanot himoyachilari yoki vingerlarga katta e'tibor qaratadigan jamoalar sirasiga kiradi. «Lids» safida Jeyden Bogl raqib jarima maydonchasiga eng ko'p yugurib kiradigan futbolchilardan biri bo'lsa, «Kristal Pelas» o'tgan mavsumdagi yetakchisi Daniel Munyosning yo'qotilishidan keyin qanotlardagi faollik borasida biroz pasayishni boshdan kechirmoqda. Kolumbiyalik himoyachi endi «Nottinghem Forest»da Oliver Glasner qo'l ostida o'zining tinimsiz reydlarini davom ettirmoqda. «Bornmut»dan tanish bo'lgan Adrien Truffert esa qanotdan qanotga o'tish va raqibni bosim ostida ushlab turish bo'yicha o'zining avvalgi formalarini saqlab qolgan. Uning yangi bosh murabbiyi Marko Roze ham fransuz futbolchisiga hujumga o'tish uchun to'liq erkinlik bermoqda. Ayni paytda «Liverpul»ni boshqarayotgan Andoni Iraolaning qanot himoyachilari esa asimmetrik uslubda harakat qilib, Miloş Kerkez hujumga ko'proq o'tsa, Ronald Arauxo himoyaviyroq vazifani bajarmoqda. Barcha jamoalar ichida eng qiziqarli holat «Manchester Siti»da kuzatilmoqda. APLda eng ko'p to'p nazorat qiladigan va o'rtacha paslar soni bo'yicha peshqadam bo'lgan Entso Mareska jamoasi qanot himoyachilarini raqib maydonining juda chuqur qismiga kiritib yubormayapti. Ularning to'pga tegish o'rtacha masofasi darvozasidan 53.1 metr uzoqlikda bo'lib, bu Pep Gvardiola davridagiga nisbatan ancha past ko'rsatkichdir. Shunga qaramay, qaysi taktikadan foydalanishidan qat'i nazar, zamonaviy futbolda qanot himoyachisining o'rni har qachongidan ham muhimroq ahamiyat kasb etmoqda.